Söhbət

Alxan Bayramoğlu: “Sabirin arzusu o idi ki, göstərdiyi nöqsanlar tamamilə islah olsun və onun “Hophopnamə”si tarixin yaddaşına çevrilsin.”

DSCF8927

Müsahibimiz filologiya elmləri doktoru, professor Alxan Bayramoğludur.

Alxan müəllim, XXI əsrin ikinci onilliyinin ikinci yarısında yaşayırıq. Və M.Ə.Sabirin ölümündən 100 ildən çox vaxt keçir. Bu gün Sabirə olan münasibət Sabir tədqiqatçısı kimi Sizi qane edirmi?

Sabirə münasibət istər sağlığında, istərsə də vəfatından sonra heç vaxt birmənalı olmayıb. Elə ona görə də deyir:

Fərəh Sabirqızı: “Bəzən görürsən ki, iki cümləni bir-birinin ardınca qura bilməyən insanlar hansısa saytın baş redaktoru olurlar.”

 Fereh sabiqızı

Suallarımızı tanınmış jurnalist Fərəh Sabirqızı cavablandı.

– Sürücülükdə kateqoriya anlayışı var. Tutaq ki, B kateqoriyalı sürücülük vəsiqəsi sahibinə yalnız minik avtomobilini idarə etmək hüququnu verir… Jurnalistikada vəsiqələr olsa da, kateqoriyalar yoxdur. Amma həm də var bu kateqoriyalar. Hər halda media aləmi kimin nəyə qadir olduğunu yaxşı bilir. Çox maraqlıdır, “New Baku Post” layihəsində 3 il çalışmaqla Siz hansı kateqoriyanı əldə etdiniz?

Əmrah Fəqanoğlu: “Diletant səviyyəli yazı müəlliflərinin özlərini jurnalist adlandırması mənə həmişə pis təsir edir.”

Emrah Feqanoglu

Suallarımızı tanınmış  jurnalist Əmrah Fəqanoğlu cavablandırır

– Əmrah müəllim, 1996-cı ildə Bakı Dövlət Universitetinin jurnalistika fakültəsini bitirdiniz. Media yolunuzsa gərək ki,  1991-ci ildən başlanıb. Hansı mərhələlərə bölərdiniz bu yolu?

-Mənim jurnalistikanı seçməyim, nə qədər kədərli olsa da, ailəmizə üz verən və ömrümün sonuna qədər də məni ağrıdacaq faciə ilə bağlıdır. 1980-ci ilin noyabr ayında ailəmizin ilki – qardaşım Ehtiram Kənd Təsərrüfatı İnstitutunun birinci kursunda oxuyanda qəflətən dünyadan köçdü. O zaman mən beşinci sinifdə oxuyurdum. Dəhşətli dərəcədə sarsılmışdım, yaşamaq istəmirdim, özümə Allahdan yalnız ölüm diləyirdim… Həmin dövrdən başlayaraq kədərimi poetik  dillə ifadə etməyə çalışırdım və bu mənə bir qədər təskinlik verirdi. Sonra başqa səpkili şeirlər və hekayələr yazdım. Altıncı sinifdə oxuyanda “Pioner” jurnalına göndərdiyim şeir çap olundu və ədəbiyyat müəllimim bu uğuruma görə sinif yoldaşlarımın qarşısında məni o ki, var təriflədi. Həmin jurnalda “Bağışla, ana!” adlı hekayəm işıq üzü görəndə də müəllimimdən “sən əməlli-başlı yazıçısan ki” tərifini eşidib fərəhlənmişdim. Şeir və hekayələrlə yanaşı, “Pioner” jurnalında və “Azərbaycan pioneri” qəzetində məqalələrim də çap olunurdu və buna görə mənə xeyli miqdarda qonorar da göndərirdilər.  Doğulub böyüdüyüm Ağsu rayonunda çıxan “Birlik” qəzetində də məqalələrimə yaşıl işıq yandırmışdılar, hətta az sonra həmin qəzetin ştatdankənar müxbiri seçildim. Azərbaycan radiosuna göndərdiyim publisistik yazıların efirdə səsləndirilməsinə də artıq bir növ adət etmişdim.

Yadigar Muradov: “İndi də Şuşa teatrının öz tamaşaçıları var.”

DSCF7749

Müsahibimiz Şuşa Dövlət Musiqili Dram Teatrının direktoru, Azərbaycan Respublikasının əməkdar artisti Yadigar Muradovdur.

– Sizi hamı yaxşı tanıyır, əlavə təqdimata ehtiyacınız yoxdur. Necə oldu ki, Şuşa teatrı yarandı və direktorluq Sizə həvalə olundu?

– Mən Azərbaycan Dövlət İncəsənət İnstitutunun teatr və kino aktyorluğu fakültəsini bitirmişəm. Mərhum Adil İsgəndərovun kursunda oxumuşam. Onun vəfatından sonra, kursumuza Ələmdar Quluzadə rəhbərlik edib.

1980-ci ildə doğulduğum Ağdam teatrına təyinat almışam. Ağdam teatrında işləyə-işləyə Şuşa Pedaqoji Texnikumunda saat hesabı həftədə iki dəfə dərs deyirdim. Məktəb profilini dəyişərək Mədəni-Maarif Texnikumu olmuşdu. Aktyor sənətindən, səhnə danışığından dərs deyirdim. Şuşada teatr yox idi. Şuşa teatrı Üzeyir bəy Hacıbəyovun vəfatından bir il sonra – 1949-cu ildə ermənilərin səyi ilə bağlanmışdı. Belə bir əmr verilib ki, maliyyə çətinliyi üzündən Ü.Hacıbəyov adına Şuşa Dövlət Musiqili Dram Teatrının fəaliyyətinə xitam verilsin. Elə həmin il M.Qorki adına Stepanakert (Xankəndi) Dövlət Dram Teatrı açılıb. Başqa sözlə, ermənilər Üzeyir bəyin sağlığında edə bilmədiklərini, onun vəfatından sonra gerçəkləşdirmişdilər.

Qasım Hacıyev: “Düşmənə cavab vermək üçün hərə öz sahəsində mübarizə aparmalıdır.”

qasim haciyev

Müsahibimiz Azərbaycan MEA Tarix İnstitutunun Qarabağ tarixi şöbəsinin müdiri, tarix üzrə elmlər doktoru, professor Qasım Hacıyevdir.

Qasım müəllim, “Qarabağ” adı tarixi mənbələrdə neçənci əsrdən etibarən çəkilməyə başlayıb?

“Qarabağ” termini ilk dəfə bizim eranın 7-ci əsrində işlədilməyə başlanıb. Bu ad ümumi şəkildə çəkilib. Amma Qarabağa aid tarixi fikirlər Rəşidəddinin əsərlərində işlədilib. Yəni 12-13-cü əsrlərdə yazılmış tarixi əsərlərdə artıq Qarabağ adı çəkilib və Azərbaycanın tarixi bölgəsi kimi tanıdılır. Ermənilərin iddia etdiklərindən fərqli olaraq “Qarabağ” türk mənşəli sözdür, “qara”- böyük mənasını verir və bu günə kimi də işlədilir. Yeri gəlmişkən Qarabağı guya erməniləşdirərək, Arsak adlandıranlara deyirəm ki, elə bu da türk sözüdür. “Ar” sözü “hündür dağ” mənasını verir. Başqa sözlə, həm Qarabağ, həm də Arsak türk sözləridir.