Söhbət

Bextiyar_Memmedli future

Bəxtiyar Məmmədli: “Biz jurnalistlər dünya mediası ilə ayaqlaşa bilmirik.”

Bextiyar_Memmedli

1905.az portalının suallarını “Gündəlik Teleqraf” qəzetinin əməkdaşı Bəxtiyar Məmmədli cavablandırır.

– Bəxtiyar müəllim, hər bir media mənsubunun mediaya gəlişinin hökmən özəl tarixçəsi olur. Sizin mediaya gəlişiniz necə oldu?

– Məndə jurnalistikaya həvəsi anam oyadıb. Lakin ali məktəbdə təhsil aldığım müddətdə bu peşəyə daha çox bağlandım. Bakı Dövlət Universitetinin Jurnalistika fakültəsi həqiqətən bir məktəb oldu. Təbii ki, universitet, xüsusilə ixtisas təhsili aldığım fakültə öz imkanları daxilində tələbələrə seçim etməkdə köməklik göstərib. Universitetdə oxuduğum illərdə müxtəlif media qurumlarında təcrübə keçdim. Ancaq son olaraq, “525-ci qəzet”də təcrübədə oldum. Və bu qəzetdən aldığım ilk qonorar da indiyədək yadımdadır- denominasiyadan əvvəlki pul ilə 40 min manat. Bu qonorarla isə Nərimanov metrosunun keçidində fəaliyyət göstərən kitab dükanından “Qurani-Kərim” alıb, evə apardım. Daha sonra hərbi xidmətdə oldum və 2005-ci ildə yenidən “525-ci qəzet”də, özü də müxbir kimi fəaliyyət göstərməyə başladım.

– Xeyli yol qət etmisiniz. Bu yolun əsas mənzilləri hansılardır?

– Əslində, başqa jurnalist həmkarlarımdan fərqli olaraq, elə də böyük yol qət etməmişəm. Çünki 90-cı illərdən üzə bəri çalışan jurnalist dostlarımız var və indi “xeyli yol qət etmişəm” desəm, onların haqqına girmiş olaram. Ancaq onu deyə bilərəm ki, “525-ci qəzet”dən başlanan yol, daha sonra BayMedia İnformasiya Agentliyindən keçdi. İndi isə “Gündəlik Teleqraf” qəzetində fəaliyyət göstərirəm. Amma bu daimi iş yerlərimlə bərabər, həm də bunlara paralel olaraq, müxtəlif vaxtlarda İctimai Səhiyyə və İslahatlar Mərkəzində və müxtəlif qeyri-hökumət təşkilatlarında çalışmışam. İşlədiyim hər bir mətbuat orqanına və digərlərinə ayrı-ayrılıqda təşəkkür edirəm. Çünki hər bir media orqanından nələri isə öyrənmişəm və bunun üçün də mənə şərait yaradıblar.

IMG_0193 future

Vəli Əlibəyov: “AVCİYA Ermənistanı diz üstə qoydu!”

IMG_0193

1905.az portalının suallarını Azərbaycanda Vətəndaş Cəmiyyətinin İnkişafına Yardım Assosiasiyasının vitse-prezidenti Vəli Əlibəyov cavablandırır.

– Vəli müəllim, dünən, yanvarın 26-da Avropa Şurası Parlament Assambleyasında Azərbaycan üçün iki mühüm sənəd Britaniyalı deputat Robert Volter tərəfindən hazırlanmış “Azərbaycanın Dağlıq Qarabağ və digər işğal olunmuş ərazilərində zorakılığın artması” layihəsi və Militsa Markoviçin “Azərbaycanın sərhədyanı rayonlarının sakinlərinin qəsdlə içməli sudan məhrum edilməsi”layihəsi müzakirəyə çıxarıldl. Assambleya birinci layihəni rədd etsə də, ikinci layihəni qəbul etdi. Sərsənglə bağlı layihə haqqında danışaq.

– Militsa Markoviçin hazırladığı qətnamənin qəbulu Azərbaycanın böyük uğurudur. Bizim təşkilat üçün isə bu hadisə başqa bir səbəbə görə də əlamətdardır. Belə ki, Sərsəng mövzusunun beynəlxalq təşkilatlar, o cümlədən, AŞPA-da qaldırılması, məruzəçinin təyin etdirilməsinə cəhd və onun tərəfindən məruzənin hazırlanıb təqdim edilməsi AVCİYA-nın 2013-cü ilin may ayında başladığı “Sərsəng-SOS” layihəsinin tərkib hissələrini təşkil edirdi. Bu gün böyük məmnuniyyət hissi ilə deyə bilərik ki, layihəmiz öz məqsədlərinə çatdı.

DSCF7074 future

Aqil Eyvazov: “Dünyadakı maliyyə böhranlarının səbəbi ABŞ dollarıdır”.

DSCF7074

1905.az portalının suallarını AMEA İqtisadiyyat İnstitutunun aparıcı elmi işçisi, iqtisad üzrə fəlsəfə doktoru Aqil Eyvazov cavablandırır.

– Aqil müəllim, mövcud iqtisadi durumu necə şərh edərdiniz?

– Son zamanlar iqtisadi məsələlərin əsas gündəm mövzusu olması neftin qiymətin aşağı düşməsi, manatın dəyərini itirməsi ilə bağlıdır. Ötən il fevralın 21-də ilk devalvasiya zamanı neft bu qədər ucuzlaşmamışdı. Bu gün itisadi böhran yalnız Azərbaycanda deyildir. Lakin böhran iqtisadiyyatı neft üzərində dayanmış ölkələrdə özünü daha ciddi surətdə biruzə verir. Biz uzun müddət iqtisadi artım tempinə görə dünyada və xüsusilə MDB məkanında ən öndə gedən ölkələrdən olmuşuq. Həm sosial və inftrastruktur layihələrinin gerçəkləşdirilməsi, həm də digər amillər baxımından. Baş verən hadisələr cənab Prezidentin də qeyd etdiyi kimi, gözlənilməz oldu. Amma bu durum ölkə iqtisadiyyatına tam fərqli və yeni baxış ortaya qoymağı tələb edir. Problemin kökü çoxlarının təkrar etməyi xoşladığı “Holland sindromu” ilə əlaqəli deyil. Axı iqtisadiyyatı neftlə əlaqəli olmayan ölkələrdə də maliyyə böhranı baş verib.

DSCF6711 future

Hikmət Hüseynov: “Düşündürücü kitab seçənlər çox az saydadır.”

DSCF6711

Müsahibimiz Whsmith Port Baku Mall-da icraçı direktor vəzifəsində çalışan Hikmət Hüseynovdur.

– Kitab və müasir Azərbaycan reallıqları haqqında danışmaq istərdik. Siz beynəlxalq brendin kitab mağazasının rəhbərisiniz.  Kitab satışı ilə bağlı əsasən hansı problemlər mövcuddur?

– Oxucu kimi “staj”ım böyük olsa da, kitab mağazasında yalnız 6 aydır işləyirəm. Kitab satışı ilə bağlı problemlər də müxtəlifdir. Birincisi kitabı satmaq üçün onu düzgün seçməlisən. İndi kitab oxuyanların sayı o qədər də çox deyil. İndi daha çox rahat “həzm” edilən kitablara üz tuturlar. Düşündürücü kitab seçənlər çox az saydadır. Belə kitablar daha çox hazırlıq, intelllekt tələb edir.

kamil hemidov future

Kamil Həmidov: “Cəmiyyətimiz, onun durumu necədirsə, mətbuatı da, vətənpərvərliyi də o cürdür”

kamil hemidov

1905.az portalının suallarını Gün.Az saytının parlament müxbiri Kamil Həmidov cavablandırır

– Kamil müəllim, orta statistik oxucumuzun media mənsubundan, mediadan gözləntiləri barədə nə demək olar?

– Hər bir oxucunun, izləyicinin öz baxışı, öz dünyagörüşü və buna uyğun olaraq da öz istəyi, arzusu, tələbatı var, o, öz istədiyi həqiqəti görmək, eşitmək, oxumaq istəyir. Eyni zamanda, bir oxucu üçün məqbul olanı digər oxucu tərəfindən birmənalı olmaya, qarşılanmaya bilər. Amma ümumən götürdükdə oxucu və oxucular mediadan, media mənsubundan və mənsublarından həqiqətə, obyektivliyə nisbətən daha yaxın olan məlumatı, informasiyanı əldə etmək istəyirlər. Heç də təsadüfi deyil ki, paytaxtdan fərqli olaraq əyalətlərdə hələ də–Sovetlər dövründə və müstəqilliyimizin ilik illərindəki kimi-medianın yazdığını az qala Quran ayəsi kimi qəbul edənlər var, onlar belə hesab edirlər ki, mətbuat yazdısa, demək hər şey o cürdür. Amma reallıq isə bunun çox zaman əksini deyir. Bunun da obyektiv və subyektiv səbəbləri və tərəfləri var. Burada həm də çoxlu suallar yaranır. Məsələn, mətbuat, media mənsubu tam azad və müstəqildirmi? Bəzən də bizdə belə bir yanlış təsəvvür yaranır ki, mətbuat, medaia mənsubunun azadlığı onun siyasi azadlığı ilə ölçülür. Burada həqiqət var, amma bu, yarımçıq həqiqətdir. Mətbuatın azadlığını şərtləndirən amil onun iqtisadi cəhətdən müstəqil olub-olmamasıdır. Mətbuatın iqtisadi müstəqilliyi yoxdursa, o kimdənsə asılıdırsa, kiminsə əlinə baxırsa, onun azadlığından da danışmaq olmaz. Ötən əsrin 80-ci illərinin sonlarından 90-cı illərinin axırlarına kimi mətbuatda az da olsa inkişaf, iqtisadi müstəqillik vardı. O vaxtlar daha çox dəbdə olan qəzet jurnalistikası özünün satışı və az da olsa, reklamdan əldə etdiyi gəlirləri hesabına özü təmin edə, ayaq üstə dura bilirdi. Bu, həm də çoxlu sayda peşəkarların jurnalistikada özünü göstərməsinə və meydana gəlməsinə imkan yaradırdı. Amma çox təəssüflər olsun ki, 1998-ci ildə senzuranın ləğvindən az müddət sonra mətbuatın iqtisadi çöküşü başlandı, mətbuat ayaqda qalmaq üçün zorən və ya könüllü şəkildə asılı vəziyyətə düşdü. Bu da nəticə etibarı ilə mətbuatın həm iqtisadi, həm də siyasi müstəqilliyinə çox ciddi mənfi təsir göstərdi. Eyni zamanda, peşəkarların böyük bir qisminin mətbuatdan uzaqlaşması, onların yerinin isə qeyri-peşəkarlar, diletantlar tərəfindən tutulması ilə nəticələndi…Yəni, demək istəyirəm ki, bu şərtlər daxilində istəsən belə orta statistik oxucunun gözləntisini, səndən umduqlarını verə bilmirsən və bilməyəcəksən…Amma burada bir vicdan məsələsi də var- vicdanı olan, vicdanlı media mənsubu az da olsa oxucuya nəsə verə bilər…Heç olmasa vicdanımızı tam itirməyək …

future

Ramal Nadir: “Bu gün Qarabağ atlarının sayı kifayət qədər deyil”

ramal nadir

1905.az portalının suallarını atçılıq üzrə mütəxəssis, məşqçi və jokey Ramal Nadir cavablandırır.

– Ramal müəllim, necə oldu ki, atların təlimçisi oldunuz?

– Babam böyük at sevicisi idi. Çoxsaylı nəvələrin, nəticələrin içində bu estafeti davam edən mən oldum. Lakin atları yaxından tanıyandan sonra onlara qarşı məhəbbətim daha da artdı. Əslində bu sevgi və maraq hər bir azərbaycanlının qanında var. Sadəcə bir qədər atlara yaxın olmaq lazımdır. Bu yaxınlıq məni peşəkar atçılığa gətirdi. Sahəni elmi-praktik baxımdan dərindən öyrəndim. Uzun illər və zəhmət nəticəsində ippologiya elminə bələd oldum. Tanınmış məşqçilərin, ustaların yanında keçdiyim təlim və məşqlər nəticəsində atçılıq idmanının sirrlərinə yiyələndim. İndi də xatırlayıram, hər şey uşaqlıqdan – babam məni atın belinə qoyub gəzdirdiyi andan başlamışdı.

İndi məni fikir götürür, fikirləşirəm ki, görəsən bu rəqəmsal texnologiyalar əsrində bizim davamçılarımız at kimi milli sərvətimizə nə dərəcədə sahib duracaqlar?