“მიწასთან გასწორებული აზერბაიჯანული სოფლები და ქართული ტაძრები, რომელთაც სომხურად ასაღებენ”

xrami-3

“დღეს ცოტამ თუ იცის, რომ სომხეთ-აზერბაიჯანის ამჟამინდელ საზღვარზე, სომხური არმიის მიერ ოკუპირებული აზერბაიჯანული სოფლების ასკიპარას, ბარხუდარლისა და სოფულუს სიახლოვეს ქართული კულტურის შედევრები – “კირანცისა” და “სვრეგის” მონასტრები მდებარეობს. როგორც ხედავთ, სადღეისოდ ისინი უკვე სომხური სახელწოდებებითაა ცნობილი. იმას, თუ რა სახელებს ატარებდნენ ეს ტაძრები თავის დროზე, სომხები გამიზნულად მალავენ, მაგრამ სომხური რომ არ იყო – ფაქტია, რადგან ამჟამინდელი სომხური სოფელი კირანციც კი ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიება, როგორც ქართულ-ალბანური ქანენი” – ამის შესახებ KavkazPlus-ზე გამოქვეყნებულ მასალაშია აღნიშნული, რომელსაც გაპარტახებული ქართული ტაძრების ამსახველი ფოტოები ახლავს.

მეცნიერები ფარდას ხდიან სომხურ სიცრუეს

ertytt-1024x751

სომხები, რომელთაც თავიაანთი ზრახვები  რუსეთის მხარდაჭერით განახორციელს ,   მიუხედეავად იმისა რომ კავკასიაში ჩამოსულნი არიან, ამ  უძველეს და  მდიდარ ტერიტორიაზე დამკვიდრებისა და სახელმწიფოს შექმნის მიზნით  მრავალ გვარ თაღლითობას და სიცრუეს მიჰყეს ხელი.

ტომას დე ვალი: „სომხეთის სსრ  სომხებისათვის ახალი სამშობლოს მიზნით იქნა შექმნილი…„

Tomas de Vaal

19 საუკუნეში  თურქეთიდან და ირანიდან  ათასობით სომხური ოჯახის გადმოსახლების შემდეგ ირავანი ნელი–ნელ სომხურ ქალაქად იქცა. 1870 წელს  აქ სულ  12 ათასი კაცი ცხოვრობდა , ასე ,რომ შუშაზეც კი პატარა იყო. ამ მიზეზით სომეხი ლტოლვილები სამუშაოს ბაქოში ეძებდნენ. (Lourie, Yerevan’s Phenomenon, p. 177-178).

„1852 წელს სომხეთის პროვინციაში 81.749 მუსლიმანი და 25.131 ადგილობრივი სომეხი ცხოვრობდა„

az ermenilerin gelisi

1829 წლის დასაწყისში გრაფ პასკევიჩ–ერივანსკის  დავალებით   კოლეჯის პროფეესორმა ი. შოპენმა სომხურ  გუბერნიაში  კამერული აღწერა ჩაატარა.აღწერის შედეგები,რომლებიც ხელნაწერით 20 ტომს შეადგენდა,ავტორის 1852 წელს გამოცემული „  სომხური გუბერნიის  რუსეთის იმპერიასთან  მიერთების  პერიოდის ისტორიული  ძეგლი„ სახელწოდების  ნაწარმოებშია მოცემული.

პასკევიჩი:   “ლტოლვილთა უმრავლესობას, განსაკუთრებით კი ღარიბებს ყარაბაღში გადასახლება უნდოდათ…“

paskevich-ivan-fedorovich

სომხების ირანიდან გადმოსახლების მთავარი მიზანი  რუსეთის აზერბაიჯანელებით დასახლებული ტერიტორიების „გაქრისტიანება„ , ანუ უფრო სწორად  „გასომხება„ იყო. XIX საუკუნის  30–იანი წლების  დასაწყისში „ამიერკავკაიის „ადმინისტრაციული   შემადგენლობის „ განსაზღვრისათვის  სენატორების პ.ი.კუტიაისოვისა  და ი.ი. მეჩნიკოვის  ამ ტერიტორიაზე ჩამოსვლა   სწორედ რომ, ამ მიზანს ემსახურებოდა. მათ სურდათ  „ამ რეგიონში   მცხოვრებნი  მართმადიდებლური რელიგიით   განემსჭვალათ  და  გამაცოცხლებელი  ჯვარი  ისლამის  ნანგრევებზე აეღორძინებინათ“ ,რისთვისაც  „ ამ ტერიტორიის მაცხოვრებლებს  „სთავაზობდნენ„ –აიძულებდნენ,რომ რუსულად ეგრძნოთ, ეფიქრათ და  ელაპარაკათ “,

რუსეთის ბატონობამდე  სომხები აქ არასოდეს  უმრავლესობას არ წარმოადგენდნენ

Эриванское ханство boyuk

სომხეთის პრეზიდენტმა  სერჟ სარქისიანმა  სრულიად სასცილო,  ყოველივე მეცნიერულ და  ისტორიულ  ფაქტებს მოკლებული  განცხადება გააკეთა. მისი თქმით  ყარაბაღის მოსახლეობა  ათასწლების მანძილზე „მხოლოდ სომხებისაგან„ , შესდგებოდა „თურქულ–მუსლიმანურმა„  ტომებმა   კი  მხოლოდ XVIII  საუკუნის  მეორე ნახევარში იწყეს  აქ გადმოსახლება .