Bizim sənətçi

“Bəri Bax”dan isə “Qaya”ya keçən və bu günə qədər orada oxuyan yeganə solist – ŞÖLƏ SƏFƏRƏLİYEVA

18256_458876150816584_2013497747_n

– Artıq bir neçə ildir ki, solo ifaçı kimi çıxış etsəniz də bir çox tamaşaçılar sizi hələ də “Bəri bax” qrupunun solisti kimi xatırlayır.

 

– «Bəri Bax» ansamblı yarandığı və populyar olduğu dövrdə həqiqətən möhürünü qoya bildi və musiqi tariximizə Cənubi Qafqazda ilk uşaq caz ansamblı kimi yaddaşlarda qaldı.

Teatrda çalışmadığından təəssüflənən aktyor Vüsal Murtuzəliyev

_MG_9984

– Vüsal müəllim, televiziyada aparıcısınız, dublyajda çalışırsınız və filmlərdə çəkilirsiniz. Bunlardan hansı Sizə daha yaxındır?

– Düzü aparıcılığa başlamağımın heç bir ili tamam olmayıb. Dublyajda artıq 12 ildir ki, işləyirəm. Elə yaradıcılığa da sırf dublyajdan başlamışam. Universiteti bitirdikdən və hərbi xidmətdən gəldikdən sonra, Azərbaycan televiziyasının dublyaj redaksiyasında fəaliyyətə başlamışam. Amma bununla belə aktyorluq mənim üçün daha yaxındır. Çünki ixtisas etibarilə aktyoram, amma aparıcılığın da özəl tərəfləri var. Verilişin formatından asılı olaraq aparıcıdan da müəyyən mənada aktyorluq tələb olunur. Mənim də verilişim əyləncəli, şou xarakterli olduğundan, aktyorluq karıma gəlir.

Xocalıdan bəhs edən “Kağız qəbir” bədii filminin çəkilişinə hazırlaşan ELÇİN ARİFOĞLU

13393078_876833802442259_1865991333_n

– Xocalı faciəsindən az qala 25 il keçir…

– Filmdə hadisələr 25 il əvvəl, 1992-ci ilin 25 fevralından 26-sına keçən gecə Xocalıda çəkilmiş video kadrlar və bu çəkilişi aparmış amerikalı jurnalist ətrafında cərəyan edir. Tamaşaçı 25 il sonra tapılıb üzə çıxarılan həmin kadrlarda soyqırım gecəsi baş verən dəhşəti, faciəni yeni rakursdan, daha yaxından, kənardan və sonradan çəkilən kadrlar kimi yox, hadisələrin içində olan kameranın obyektivində görür, adi bir ailənin, günahsız insanların, qadınların, uşaqların faciəsinin içinə düşür və bu gün Ermənistan siyasi-hərbi hakimiyyətində təmsil olunan bir çox şəxslərin həmin soyqırımda, qətllərdə, işgəncələrdə şəxsən iştirakının şahidinə çevrilir… Bütün film boyu tamaşaçı erməni silahlıları tərəfındən ələ keçırılmış şəhərdə qalan dinc bir ailənin öz övladlarını da, atasız, anasız qalan başqa uşaqları da xilas etmək üçün apardığı mübarizəni görür, bu gərgin mübarizənin içində həmin uşaqların xilas olmaq şansının hər ötən dəqiqədən necə əridiyinin canlı şahidinə çevrilir, onların acı taleyini yaşayır, hiss edir və sonda Xocalını insan, insanlıq faciəsi kimi anlayıb, bunu törədənlərin hansı çəzaya layıq olduğu sualına özü cavab verir. Eyni zamanda filmdə bu kadrların 25 il gizli qalmasının, onu çəkən amerikalı jurnalistin isə 25 il bu hadisələr barədə susmasının da dəhşətli sirrinin üstü açılır…

Foto işinin tədris olunmamasından qayğılanan VÜQAR İBADOV

_MG_8001

– Vüqar müəllim, az qala hər bir fotoaparat alan avtomatik olaraq özünü fotoqraf kimi dərk edir. Üstəlik indi bəzi mobil telefonlar da geniş imkanlı fotoaparat kimi istifadə oluna bilər. Fotoaparatların bu dərəcədə əlçatan olması sizcə, foto sənətini öldürməyib ki?

RETROSPEKTİVA – Yüngül yumoru sevməyən NATİQ FƏRZƏLİYEV

natiq fərzəliyev müsahibə

– Natiq müəllim, neçə illərdir ki, tamaşaçı ilə ünsiyyətdəsiniz. Heç şübhə yoxdur ki, tamaşaçı diqqəti aktyora stimul verən əsas şərtlərdən biridir. Bu gün Azərbaycan tamaşaçısının marağı daha çox nəyə yönəlib?